Çok Anlamsız Durum Yazısı

(songs ohia - the black crow)

Sokakta yürürken şehrin sesini kısıp kulaklıklarımdan gelen Jason Molina'nın buğulu yalın sesine odaklanıyorum. Hava henüz kararmamış ama can çekiştiği belli oluyor. Toplu taşımayı seçmeyen bir avuç insanız! Bizim adımıza gurur duyuyorum. Bu aralar oynak bir hanımefendi gibi davranan havanın azizliğini göze almışız hepimiz.

Herkes benden hızlı yürüyor. Alınmıyorum ama, hepimizin karnı acıktı sonuçta. Yemek saatinden önce ekmek yetiştirmek sorumluluğum olmaması bir an içimi ferahlatıyor. Sonra bunun rahatlanacak birşey olmadığını hatırlatıyorum kendime. Sorumluluklar, hayal kırıklıkları ve kendime acıma arasında gezerken ne kadar yürüdüğümü unutuyorum. Kenardaki kokoreç arabasından yayılan koku dikkatimi dağıtıyor, kömürün üzerinde cızır cızır pişen etler hayal ediyorum.

Canım bir sigara istiyor. Bilinçsizce elimi cebime soktuktan sonra hatırlıyorum. Ben artık sigara içmiyorum. Tanıdığım herkes aynı şeyi söylüyor, artık canım istememeliymiş, zor kısmını atlatmışım. Yalan. Bir aydan sonra hala deli gibi sigara istiyorum. Ağzımdaki tadı bir türlü geçmek bilmeyen kolombiya harmanı kahveden nefret ediyorum bir anda. Sanki herşeyin suçlusu oymuş gibi.

Hava karardıkça benim de adımlarım hızlanıyor. Belki ellinci sefer doğayı korumak için bağış yapmaya davet ediliyorum. "O üstünüzdeki reklam giysileri naylondan mı?" diye sormamak için kendimi zor tutuyorum. Bana mendil satmak isteyen çocuktan daha yüce bir amaca hizmet etmiyorlar gözümde. Yanımdan geçen seçim arabası yol kenarından biraz çamur sıçratıyor önüme, umursamıyorum. Bir başka üç harfli ideolojik alt anlamlar içeren kısaltma deyip geçiyorum.

Sokağıma varıyorum. Her zamanki samimiyetiyle beni kucaklıyor. Daha eve girmeden kendimi ısınmış ve güvende hissetmeye başlıyorum.

Sokak kapısını açarken kafamı kaldırıp gökyüzüne bakıyorum. Hava kararmak üzere.

Alnıma bir damla yağmur düşüyor.

(biterken kwoon - i lived on the moon çalıyodu)